ถั่งลิสงเคลือบรสนม
คือ ถั่วลิสงธรรมดาๆที่ผ่านการอบแห้ง, การทอด หรืออะไรก็แล้วแต่
แล้วนำมาเคลือบแป้งรสต่างๆ เพื่อที่จะนำไปคลุกกับ ผงชูรสอีกที(ไม่ดี)
เพื่อความเอร็ดอร่อยตามรสชาติต่างๆกัน
ถั่วลิสงเคลือบที่ดีนั้นจะต้องมีสีสวย ออกน้ำตาล ไม่ดำเมี่ยม หรือมีรสขม
ส่วนแป้งเคลือบนั้นต้อง หนาพอดีๆ ไม่ต้องออกแรงเคี้ยวมากเวลาใส่เข้าปาก
ถั่วลิสงที่ผมเลือกนั้นคือ ถั่วอบกรอบรสนม ตรา เขาช่อง
ไม่ใช่อะไรหรอก, พอดีมันตั้งอยู่หน้าห้องน่ะ


วิธีรับประทานถั่วลิสงเคลือบรสนมแบ่งได้เป็นสองถึงสามวิธี
(ตอนที่พิมพ์อยู่นี่ยังไม่ได้ฟันธงว่ากี่วิธีกันแน่)
แบบแรก, หยิบถั่วเข้าปากเป็นกำๆ กำใหญ่ๆ
เคี้ยวไปดูทีวีไป กะเอาเพลิน ไม่ก็เอาอิ่ม
แบบนี้เห็นเป็นธรรมดา ตามหน้าจอทีวี และ วงเหล้า
แบบที่สอง, เป็นการหยิบเข้าปากทีละเม็ด
เพื่อลิ้มรสชาติที่กำซาบอยู่ทั่วอณูเนื้อแป้งเคลือบ
และระหว่างที่แป้งเริ่มอ่อนตัวยวบลงนั้น ก็บรรจงกัดเปลือกเคลือบออก
เพื่อลิ้มรสชาติถั่วที่หลบซ่อนอยู่ข้างใน เก็บถั่วครึ่งเม็ดไว้ลิ้มรสชาติเพียวๆ
ส่วนอีกครึ่งนั้น บดกัดผสมคลุกเคล้ากับแป้งที่เหลือเพื่อเข้าถึงรสชาติที่แท้จริง
แบบที่สองนี้จะเห็นได้ตาม Product tester กะ คนไม่ปกติบางจำพวก


แบบที่สาม,
ผมรู้แล้วล่ะว่ามันมีสามแบบ
แบบที่สามเป็นการรับประทานถั่วลิสงเคลือบ
ที่ผมได้ค้นพบเมื่อตอนยังเรียนอยู่ชั้นประถมปลาย
การรับประทานถั่วลิสงเคลือบแบบที่สามนั้น
ต้องอาศัยทักษะและความชำนาณมากอยู่ทีเดียว
เริ่มแรก, ต้องเลือกถั่วที่เม็ดใหญ่กว่าชาวบ้านเค้าออกมาก่อน
ต่อจากนั้นก็ใช้ฟันหน้าของมนุษย์แกะเปลือกทิ้งไป
โดยเลียนแบบกระรอก...ไม่ก็น้องกระแต
ขั้นตอนนี้ต้องระวังเป็นพิเศษ เพราะถ้ากัดแรงไปอาจจะทำให้ตัวถั่วเสียหายได้
หลังจากนั้นก็เอาถั่วที่แกะเปลือกออกแล้ว มาเกลือกกลิ้งอยู่ในปาก
พยายามใช้ลิ้นสำรวจ(ฟังดูลามกจัง) ว่าเป็นถั่วที่ได้คุณภาพหรือเปล่า
ขั้นตอนนี้ต้องอาศัยความชำนาณสูงซักหน่อย
โดยหลักๆก็จะประมาณว่า ผิวเรียบ รสไม่ขม เม็ดมีรูปร่างสมบูรณ์ เป็นใช้ได้
หลังจากนั้นเป็นขั้นตอนสำคัญของการรับประทานแบบที่สามนี้
นั่นคือ, การอม(เริ่มอีกลามกละ การ...อม ไม่ใช่ กา...รอม)
ตอนนี้ใครเคยตั้งใจเรียน สปช. มาตอนเด็กๆจะรู้ว่าน้ำลายมีเอนไซม์ อไมเลส อยู่
ซึ่งไอ้เอนไซม์ที่ชื่อเหมือนชาวยิวโบราณนี้ จะเปลี่ยนแป้งให้เป็นน้ำตาลได้
ตัวถั่วลิสงนั้นมีแป้งอยู่ค่อนข้างมาก
เพราะฉะนั้น, ถ้าเราอมมันไว้นานๆ แป้งก็จะกลายเป็นก้อนน้ำตาลนั่นเอง
แถมเป็นน้ำตาลที่ผลิตโดยร่างกายเราเองด้วย
ขั้นนี้ต้องใช้ความอดทนโดยมากจะอมจนตัวถั่วนิ่ม และ มีสีเปลี่ยนไปเป็นสีใสๆ
หลังจากนั้นให้เราใช้ลิ้น(?) ดันตัวถั่วให้แยกออกเป็นสองส่วน
และจัดการกับมันตามแบบที่คุณชอบได้เลย
ปกติผมจะค่อยๆแยกมันออกมาเป็นส่วนๆ
เพื่อที่ลิ้นจะรับรสสัมผัสของน้ำตาลที่ออกมาจากตัวถั่วได้เป็นอย่างดี
แถมถั่วในรูปแบบนี้ยังกรุบกรอบมากกว่าถั่วที่ผ่านการทอดอย่างเทียบกันไม่ได้
เรียกได้ว่าเป็นผลงานสร้างสรรค์สุดยอดอาหารที่ได้จากร่างกายมนุษย์อย่างหนึ่งทีเดียว


ขอให้สนุกกับถั่วลิสงเคลือบรสนมนะครับ
.
.
.
.
.
.
จะกินให้มันยุ่งยากทำไมวะเนี่ย กุ

I read a note my grandma wrote back in 1923
Grandpa kept it in his coat and he showed it once to me
He said," Boy you might not understand, but a long long time ago
Grandma"s daddy din like me none, but I loved your grandma so

We had this crazy plan to meet, and run away together
Get married in the first towm we come to and live forever
But nailed to the tree where we supposed to meet instead
i found this letter and this is what it said

If you get ther before I do, don"t give up on me
I"ll meet you when my chores all through, I don"t know how long I"ll be
But i"m not gonna let you down, Darling wait and see
But between now and then till I see you again
I"ll be loving you..love me

I read those words just hours before my grandma passed aways
In the doorway of a church where me and grandpa stopped to pray
I know  I never seen him cry in all my fifteen years
But as he said those words to her
His eyes filled up with tears

And between now and then till I see you again
I"ll be loving you... love me

จดหมายที่ย่าเขียนตั้งแต่ปี 1923, ปู่เก็บมันไว้กับตัวตลอดเวลา
มีครั้งหนึ่งปู่เอามันออกมาให้ผมดู
พร้อมกับบอกว่า
"หลานคงไม่เข้าใจหรอกว่าตอนนั้นมันเป็นยังไง"
พ่อของย่าน่ะไม่ชอบปู่, แต่ปู่ก็ยังรักย่าจนหมดหัวใจ

"ตอนนั้นปู่กับย่า, วางแผนจะหนีไปอยู่ด้วยกัน
ไปหาเมืองเล็กๆ และแต่งงานกันที่นั่น
แต่วันนั้นใต้ต้นไม้ที่เรานัดเจอกัน
ปู่ก็พบเพียงจดหมายฉบับนี้"

จดหมายบอกปู่ว่า
"ถ้าคุณมาถึงที่นี่...และไม่พบฉัน, คุณก็แค่มาถึงก่อนเท่านั้น
ฉันจะตามคุณไปทีหลัง แม้จะไม่รู้ว่าเมื่อไหร่
ไม่ว่าจากนี้หรือเมื่อไหร่ ได้โปรดรอฉัน
เพราะ เราจะรักกันตลอดไป"

ผมอ่านจดหมายนี้ไม่นานก่อนย่าจะจากไป
ที่หน้าโบสถ์...ผมสาบานได้,
ผมไม่เคยเห็นผู้ชายคนนี้ร้องไห้
แต่หลังจากที่ปู่อ่านถ้อยคำในจดหมายให้ย่าฟังนั้น
น้ำตาของปู่ก็เอ่อล้นออกมา

"ไม่ว่าจากนี้หรือเมื่อไหร่ ได้โปรดรอผม
เพราะ เราจะรักกันตลอดไป"

Love me - Collin Raye

________________________________________

โคด Romantic แต่งได้ไง

เพิ่งรู้ว่าเหนื่อยแค่ไหน ที่ต้องใช้ชีวิตลำพัง
ฟ้าทุกเช้ามันอ้างว้าง ตั้งแต่เธอจากไป
ชีวิตต้องเดินก็รู้ แต่ไม่รู้จะเดินเพื่อใคร
ดาวบนฟ้าคว้ามาได้ ใครจะร่วมชื่นชม

ยามค่ำคืนยังยืนมองขอบฟ้า
เธอ...สบตากับฉันบ้างหรือเปล่า

คิดถึงเธอคนที่ดีที่สุด
ถึงแม้ได้พูดในวันที่มันสาย
ยังคงรักเธอเธอได้ยินฉันไหม
อยู่แห่งไหนหัวใจมีแต่เธอ

เพิ่งรู้ว่ากอดมันหวาน เมื่อเธอนั้นไปไกลลับตา
ใช้ทั้งสองมือไขว่คว้า คงไม่มีค่าใด
ห้องน้อยของเธอกับฉัน ที่วันนั้นมันดูแคบไป
เพิ่งจะรู้มันกว้างใหญ่เกินจะนอนคนเดียว

ได้ยินไหมคิดถึงเธอ

เขียนถึงคนบนฟ้า - พิง ลำพระเพลิง

________________________________________

ฟังเพลงนี้ พร้อมกับดู MV ไปด้วย,
ความรู้สึกของพี่พิง...ทั้งหมดทดแทนได้ด้วยเพลงนี้
อยากให้ลองฟังกันดู...แต่หาเอาเองนะ

ตอนแรกที่ได้ดูพรีวิวในโรงหนังจำได้ว่าในใจนึกว่าอ่ะหนังขายดาราอีกแล้ว(โน้ส)
แต่พอเห็นชื่อผู้กำกับเป็นพี่พิงก็เริ่มอยากดู ละพอดู MV ยิ่งอยากดูใหญ่เลย ไม่ใช่หน้าม้านะ
โน้ส-อุดม แสดงเป็นพระเอกของเรื่องนี้ ปกติไม่ค่อยชอบโน้สแสดง เพราะโน้สมีความเป็นตัวเองสูง แสดงยังไงก็ยังติดความเป็นโน้สอยู่ดี ขนาดฉากที่ร้องก๊าบยังเป็นโน้สเลย แต่โน้สแสดงฉากร้องไห้ทุกฉากทุกเรื่องได้ดีมากๆ
เหมือนเขาเกิดมาเพื่อตลกกะเสียใจ สองอย่างนี้เท่านั้น จะแสดงเท่ห์ก็เท่ห์แบบเฉินหลงคือเท่ห์แบบตลกๆ
ส่วนนางเอกก็แสดงดีใช้ได้(ดูใน MV นะนิดเดียว)บางประโยคยังไม่ค่อยได้...ต้องรอดูเต็มๆ

พี่พิงครับ, พี่ร้องเพลงนี้โครตดีเลยครับ
พี่สุทธิพงษ์ สมบัติจินดาครับ, เพลงพี่โครตเพราะเลยครับ
(ระหว่างพิมพ์ก็เปิด MV ไปด้วย)

ว่าแต่จะไปดูกะใครดีล่ะ

คำพูดโดนใจ
"ชีวิตคุณจะดีขึ้นมาก ถ้าได้ใส่เสื้อผ้าที่น่าสนใจ"
วิเวียน เวสต์วู๊ด

Who, What, When, Where, Why - ไม่ว่าจะ...อย่างไร - Boyd ft. Ronnie Aguilera

So many nights I hurt you in the past
Had no idea how many times I'd made you sad
Feeling left out and alone
Feeling of no worth at all
I deserve what is happening to me

But I don't wanna live my life without you
Who am I supposed to be without you here
What should I do when things go wrong 'cos baby I'm fear
And,
Where can I go without thinking of you
When will you give me the chance to undo
But if you made up your mind
Then I should never ask your reason why

It's selfish of me to ask you to stay
But I pray that you will be coming back, back home again

หลายครั้งที่ฉันทำให้เธอเสียใจ
ฉันไม่รู้เลยว่าทำลงไปได้อย่างไร
ตอนนี้,
ฉันรู้สึก เงียบเหงา อ้างว้าง โดดเดี่ยว และไร้ค่า
สิ่งนั้นมันก็สมควรสำหรับฉันแล้ว

แต่,
จะยังไงฉันก็ไม่อยากอยู่ต่อไปโดยไม่มีเธอ
ใครจะเป็นแรงใจให้ฉันนอกจากเธอ
ใครจะคอยบอกฉันว่าสิ่งที่ทำไปนั้นมันผิด
ใครที่จะก้าวเดินไปพร้อมกับฉัน
เมื่อไหร่,
เธอจะให้โอกาสฉันอีกซักครั้ง
ถ้าวันนั้นมาถึงฉันจะไม่ถามเธอเลยว่าทำไม

ฉันรู้มันเป็นความเห็นแก่ตัวของฉันเองที่อยากให้เธออยู่
แต่ฉันก็ภาวนาให้เธอกลับมา, กลับมาหาฉันอีกครั้งหนึ่ง

My birthday -----> 4 FEB
วันก่อน บี๋ ดูดวงให้บอกว่า เป็นคนสมบัติเยอะ
สงสัยต้องลองขุดสนามหน้าบ้านดูละ
เจอแต่...บัดซบแน่ๆเลย

ความทรงจำแห่งหญิงสาวในเช้าเมษายน
On seeing 100% prefect girl in one beautiful April morning
Original By Haruki Murakami

มันเป็นเช้าวันหนึ่งของเดือนเมษายน
บนถนนในย่านฮาราจูกุ,
และมันเป็นวันที่เขาได้พบกับเธอ
บอกตามจริง, เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่สวย ไม่แม้แต่จะสะดุดสายตาใครๆที่เดินผ่านมา
เธอแต่งตัวธรรมดา หน้าตาธรรมดา เดิมตรงมาอย่างธรรมดา
แต่ถึงยังไง เขาก็รู้สึกได้ว่าเธอคือคนที่เขารอ...รอมาตลอด
ชั่วขณะที่เขามองเธอ โลกทั้งใบของเขาดูเหมือนจะหยุดหมุนในทันทีนั้น

ครั้งหนึ่ง, มีเด็กผู้ชายอายุสิบแปด และเด็กผู้หญิงอายุสิบหก
ทั้งคู่เป็นแค่คนธรรมดาๆคู่หนึ่ง ที่บังเอิญพบกันตรงหัวมุมถนนแห่งหนึ่ง
เพียงแค่วินาทีแรกที่เขาและเธอพบกัน
ทั้งสองก็รู้สึกได้เลยว่า, เธอและเขาเกิดมาเพื่อกันและกันอย่างแท้จริง
หลังจากที่ได้พูดคุยกันเพียงซักพัก ทั้งสองก็ยิ่งแน่ใจ
เขาชอบเพลงทุกเพลงที่เธอฟัง
และเธอก็ชอบหนังสือทุกเล่มที่เขาอ่าน
จะเป็นไปได้ไหม ที่คนสองคนจะมีอะไรเหมือนกันได้ขนาดนี้
มันคือความสมบูรณ์ที่สุดแล้วที่จะเกิดขึ้นได้ในโลกใบนี้

จวบจนกระทั่งบทสนทนาหยุดลง
ชั่วประเดี๋ยวนั้น,
เด็กชายก็พูดกับเด็กหญิงว่า

"เรามาลองพิสูจน์กันเถอะว่า, ถ้าเราเกิดมาเพื่อกันและกันอย่างแท้จริงแล้ว
ในวันนี้ เวลานี้ ถ้าเราลุกขึ้นและเดินแยกกันออกไปคนละทาง โชคชะตาจะต้องนำพาเราสองคนมาพบกันอีกแน่นอน
และถ้าเป็นอย่างนั้นจริง เราจะแต่งงานกันในทันที"

เด็กหญิงเห็นด้วยในความคิดนั้น,
เธอลุกขึ้น เดินออกไปทางทิศตะวันออก
ส่วนเขาหันหลังกลับเดินออกไปทางทิศตะวันตก
ทั้งสองแยกจากกันตรงนั้น

ความจริงแล้ว, สิ่งที่เธอและเขาต้องการจะพิสูจน์นั้น เป็นสิ่งที่ไม่จำเป็นอย่างยิ่ง
ทั้งสองคนไม่ควรแม้แต่จะคิดที่จะทำอย่างนั้น
เขาและเธอเป็นคู่กันอย่างแท้จริง
แต่ทั้งสองยังเด็กเกินกว่าจะนึกได้ว่า,
โชคชะตาไม่เพียงแค่นำพาทั้งสองมาพบกันเท่านั้น
แต่มันยังพัดพาสายลมอันเหน็บหนาวที่จะพรากเขาและเธอออกจากกันมาด้วย

ผ่านวันนั้น,ล่วงเข้าฤดูหนาว
ทั้งสองล้มป่วยลงอย่างหนัก
หลังจากผ่านช่วงระหว่างความเป็นกับความตายมาได้นั้น
ทั้งสองได้สูญเสียความทรงจำระหว่างกันและกันจนหมดสิ้น
ไม่มีเรื่องของเขาและเธอหลงเหลืออยู่ในความทรงจำอีกเลย

วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
เด็กชายอายุสามสิบสอง
เด็กหญิงอายุสามสิบ
ในเช้าวันหนึ่งของเดือนเมษายน, ย่านฮาราจูกุ
ทั้งสองเดินมาพบกันอีกครั้ง
แต่ความทรงจำระหว่างกันและกันนั้นเลือนรางเกินไป
เขาและเธอเดินสวนกันหายเข้าไปในผูงชน
และไม่ได้พบกันอีกเลย...ตลอดกาล

18042004 : 2238
Sunday

Sunday Sunshine
แสงแดดอ่อนๆและไออุ่นในยามเช้า
ย้ำเตือนให้เรารู้ว่า...
เรายังมีชีวิต
ถึงแม้เราจะไม่รู้อนาคต
แต่นั่น...
ก็ทำให้เราใช้ชีวิตได้อย่างไม่น่าเบื่อ
เป็นอย่างนั้น...ไม่ใช่หรือ?

ข้อความเก่าจากปีที่แล้ว...

พอดีวันนี้เอาคอมที่เพิ่งซ่อมเสร็จมาค้นเล่น
เลยเจออะไรๆที่ยังไม่หายไปเต็มเลย
ผมมักจะ Hidden มันไว้จนลืม
เหมือนข้างบนนี่

พอเปิดดูข้อความเก่าๆก็ทำให้รู้ว่า
ผมชอบใช้เครื่องหมาย...

. , *

เป็นสามอันที่ใช้บ่อยที่สุด
. เป็นเหมือนตัวแทนคำพูดเวลาผมทิ้งหางเสียง
, เหมือนผมจะเว้น phase ให้คนฟังได้พักบ้าง
* อันนี้พิเศษที่สุด ถ้าเห็นคำไหนมีตัวนี้...สำคัญ
มีไม่เกินสามคำในโลกนี้หรอกที่จะได้ตัว * ไป

I can't play the song - ผมไม่สามารถร้องเพลงรัก - David Gates

Looking at your picture laying on my bed
Wishing I was pulling close the real you instead
I don’t know what I said or did
But girl I’m missing you
And I like to hear my music
But there’s nothing I can listen to

Cos I can’t play the song I used to play because of you
The lonesome feeling starts before the intro halfway thru
Everyone reminds me of the things we used to do together
And I can’t go to places that I used to take you to
Cos everywhere the faces there they all look just like you
Until your heart comes back where it belongs
I can’t play the songs

Everywhere I’m drivin’ I go a different way
I can’t turn on my radio, afraid what they might play
My friends all drive me crazy cause you’re all they ask about
And why I live in silence but they just don’t understand

Without you, I can’t play the song I used to play because of you
The lonesome feeling starts before the intro halfway thru
No one can replace you cause once I tried
And even when I try to go with someone new
You are so deep in my head
I looked into her eyes but then I said your name instead
Until your heart comes back where it belongs
I can’t play the songs

There’s nothing left that I can do cause I so lost in love with you
No where to turn, no place to run
You know you are my only one

I can’t play the song you used to sing along with me
Cause’ everyone is always bringin’ back the memory
Until your heart is back where it belongs
I can’t play the songs...

Won’t you please come back to me

มองดูภาพคุณที่วางอยู่บนเตียง
ผมอยากให้เป็นคุณมากกว่าที่อยู่ตรงนี้
ทุกๆอย่างที่ทำลงไป เท่าที่ผมรู้ก็คือ, ผมคิดถึงคุณ
และผมอยากได้ยินเสียงเพลงของผมอีกครั้ง
แต่ทั้งหมดที่ได้ยินนั้นก็คือความว่างเปล่า

ผมไม่สามารถเล่นเพลงใดๆได้, เพราะคุณ
ทุกๆครั้งความเงียบเหงาจะเข้ามาครอบคลุมตั้งแต่เริ่ม
หลายๆสิ่งทำให้ผมนึกถึงเรื่องราวระหว่างสองเรา
และ, ผมไม่สามารถไปที่ที่ผมเคยไปกับคุณได้
เพราะทุกๆที่นั้นเต็มไปด้วยภาพ...ภาพของคุณ
...จนกว่าเมื่อหัวใจคุณจะกลับมา
ผมไม่สามารถเล่นเพลงใดๆได้อีกเลย

ไม่ว่าจะไปที่ไหน ผมไม่อาจจะใช้เส้นทางเดิมๆได้
ผมปิดวิทยุ เพราะผมกลัวเพลงที่เขาจะเล่น
เพื่อนๆของผมทำเอาผมแทบบ้า เมื่อพวกเขาถามถึงคุณ
และในบางครั้งผมก็อยากอยู่เงียบๆแต่พวกเขาก็ยิ่งไม่เข้าใจ

ไม่มีคุณ, ผมก็ไม่สามารถเล่นเพลงใดๆได้
ทุกๆครั้งความเงียบเหงาจะเข้ามาคลอบคลุมตั้งแต่เริ่ม
ไม่มีใครแทนที่คุณได้ ทั้งๆที่ผมพยายามแล้ว
หลายครั้ง, ที่ผมไปกับคนใหม่ๆ ในหัวผมก็มีแต่ภาพคุณ
เวลาผมมองตาพวกเธอ ผมก็เอ่ยแต่ชื่อคุณออกมา
...จนกว่าเมื่อหัวใจคุณจะกลับมา
ผมไม่สามารถเล่นเพลงใดๆได้อีกเลย

มันไม่มีอะไรที่ผมต้องเสียดายอีกแล้ว เพราะผมตกหลุมรักคุณเสียแล้ว
ไม่มีทางหยุด ไม่มีทางหนี
สำหรับผม, ขอแค่คุณคนเดียวเท่านั้น

เพลงที่ผมร้องกับคุณ, ผมไม่สามารถเล่นมันได้
เพราะมันจะทำให้ความทรงจำเก่าๆย้อนมาอีกครั้ง
...จนกว่าเมื่อหัวใจคุณจะกลับมา
ผมไม่สามารถเล่นเพลงใดๆได้อีกเลย

ขอเถอะ ได้โปรดกลับมาหาผม

ไปเที่ยวมาหลายที่มากๆ ไว้จะเล่าให้ฟัง

Just the way you are - เธอ...ที่เธอเป็น

Don't go changing, to try and please me,
You never let me down before,
Don't imagine, you're too familiar,
And I don't see you anymore.

I would not leave you in times of trouble,
We never could have come this far.
I took the good times, I'll take the bad times,
I'll take you just the way you are.

Don't go trying some new fashion,
Don't change the color of your hair.
You always have my unspoken passion,
Although I might not seem to care.

I don't want clever, conversation.
I never want to work that hard.
I just want someone, that I can talk to,
I want you just the way you are.

I need to know that you will always be
The same old someone that I knew,
What will it take ’til you believe in me,
The way that I believe in you?

I said I love you, that's forever,
And this I promise from the heart,
I couldn't love you any better,
I love you just the way you are.

อย่า, คุณไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไรเพื่อผม
คุณไม่เคยทำให้ผมผิดหวัง
อย่าแม้แต่จะคิด, ผมรู้จักคุณมากพอน่ะ
ไม่อย่างนั้นในสายตาผม, คุณอาจจะเปลี่ยนไป

ผมจะไม่ปล่อยให้คุณลำบาก
ไม่น่าเชื่อว่าเราจะมากันได้ถึงขนาดนี้
ผมเคยมีช่วงเวลาที่ดีและร้าย
และผมมีคุณในแบบที่คุณเป็น

ไม่ต้องเปลี่ยนอะไรใหม่ทั้งนั้น
คุณรู้มั๊ยทำให้ผมหลงใหลได้เสมอ
โดยที่ผมไม่ต้องไปสนใจสิ่งอื่นเลย

ไม่ต้องเปลี่ยนแปลงคำพูดให้ดูดี
ไม่ต้องพยายามหรอก
สิ่งที่ผมต้องการก็เพียงแค่, ใครซักคน...ไว้พูดคุย
และใครคนนั้นก็คือคุณในแบบที่คุณเป็น

ผมอยากจะรู้สึกว่า
คุณเป็นคนคนเดิม...คนที่ผมรู้จัก
ทั้งหมดนั้นมันอยู่ที่คุณ กับ ผม
ถ้าเรา...เชื่อในกันและกัน

ผมขอสาบานจากหัวใจ,
ว่าจะรักคุณไปตราบชั่วนิรันดร์
ผมคงไม่อาจรักคุณได้มากไปกว่านี้
เพราะผมได้รักคุณในทั้งหมดที่คุณเป็น

แปลเนียนไม่เนียนเนี่ย...จริงๆไม่จำเป็นหรอก

เพราะบางทีคนอ่านมันก็แปลไม่ออกเหมือนกัน

When a man loves a moman - เมื่อความรักเริ่มเกิด - Rod Stewart

When a man loves a woman
Can't keep his mind on nothin' else
He'd trade the world
For a good thing he's found
If she is bad, he can't see it
She can do no wrong
Turn his back on his best friend
If he puts her down

When a man loves a woman
Spend his very last dime
Trying to hold on to what he needs
He'd give up all his comforts
And sleep out in the rain
If she said that's the way
It ought to be

When a man loves a woman
I give you everything i got
Trying to hold on
To your precious love
Baby please don't treat me bad

When a man loves a woman
Deep down in his soul
She can bring him such misery
If she is playing him for a fool
He's the last one to know
Loving eyes can never see

Yes when a man loves a woman
I know exactly how he feels
'Cause baby, baby, baby
I am a man
When a man loves a woman

เมื่อผู้ชายคนหนึ่งรักผู้หญิงคนหนึ่ง,
โลกหมดทั้งใบของเขาก็เหมือนขึ้นอยู่กับเธอ
เมื่อเธอทำผิด,
เขาพร้อมที่จะยกโทษให้เธอในทุกๆเรื่อง
และเมื่อเธอเอ่ยปาก,
เขาก็พร้อมจะทำตามคำขอของเธอทุกๆอย่าง
ถึงแม้ว่ามันจะลำบากซักเท่าไหร่ก็ตาม...

เมื่อผู้ชายคนหนึ่งรักผู้หญิงคนหนึ่ง
ไม่ว่าเธอจะทำไม่ดีกับเขายังไง...เขาก็คงไม่สน
ความรักนั้น, ทำให้คนตาบอดได้เสมอ
เพราะฉะนั้น,
ขอเธอ,
ได้โปรด,
รักษาความรักของเขาไว้
อย่าทำให้เขาต้องผิดหวังเลย

เมื่อผู้ชายคนหนึ่งรักผู้หญิงคนหนึ่ง...จนหมดหัวใจ
ผมอยากบอกคุณ,
ว่าผมรู้ว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร
เพราะผมเองก็เป็นผู้ชายคนหนึ่ง
...ที่รักคุณเช่นกัน

หลักที่ดีที่สุดในการแปลคือ

ตรงไหนแปลไม่ได้ไม่ต้องไปแปลมัน เนียนข้ามไปเลย...เจ๋งงงง